ติดต่องานการแสดง... 
             โทร 084 359 2701, 081 908 9862  
                    02 708 6118-9 ต่อ ฝ่ายกิจการนักเรียน   
                   ผลงานคุ้มค่า ราคาไม่แพง การแสดงเต็มที่
               อลังการกับทีมงานคอนเสิร์ต จากรายการชิงช้าสวรรค์
   วงปี่พาทย์มอญ ผลงานแชมป์เปิงมางคอก 7 สมัยซ้อน จากรายการคุณพระช่วย

       เว็บไซต์นี้ เป็นของ ชมรมนาฎดนตรีหรือชมรมลิเกของโรงเรียนบางบ่อวิทยาคม ผู้ก่อตั้งชมรมคือ อาจารย์พีระศักดิ์ หมั่นการ ซึ่งได้รวบรวมนักเรียนวัยรุ่นยุคใหม่ที่สนใจและมีใจรักวัฒนธรรมไทย มาร่วมสืบสานศิลปะการแสดงพื้นบ้านของไทยไว้ให้คงอยู่คู่บ้านคู่เมืองไทยสืบไป ซึ่งขณะนี้ผลงานการแสดงของทีมงานกำลังโด่งดังและเป็นที่ประจักษ์แก่บุคคลทั่วไป ฝีมือเทียบเคียงกับนักแสดงมืออาชีพ... เรียกได้ว่าเป็นทีมงานมาตรฐานเลยล่ะครับ มีทั้งฉาก ไฟ แสงสี เสียง เวทีลอยฟ้าขนาดใหญ่ สามารถรับงานแสดงทั่วไปได้ทั่วราชอาณาจักรไทย ....

ลิเก...นาฏกรรมแห่งวิถีไทย

     ศิลปวัฒนธรรมของชาติที่ไม่จำกัดแค่ความบันเทิงลีลา เส้นสายร่ายบทเหล่านี้ต้องใช้ประสบการณ์และใจรัก กว่าจะมาเป็นละครให้คนดูเอิบอิ่มอยู่หน้าฉากท่ามกลาง แสงสีและเสียงปี่พาทย์ระรัว

     แสงไฟสีเหลืองบนเวทีสาดกระจายไปทั่ว ท่ามกลางความมืดที่ค่อยๆคืบคลานลงปกคลุม ปี่พาทย์เริ่มบรรเลงเรียกคนดูให้หันมาสนใจเวที พักหนึ่งก็มาถึงการ "ออกแขก" ที่เด็กๆชอบ ตัวแสดง แต่งตัวสวมหมวก วาดเคราให้ดูเหมือนแขก ออกมาร้องเบิกโรงทักทายคนดูและแนะนำเรื่องย่อๆเป็น ภาษาไทยสำเนียงแขก สร้างความครึกครื้นให้ผู้ชม

     "เพลงดิเกร์" คือเพลงสวดของเจ้าเซ็นชาวมุสลิมที่เข้ามา พึ่งพระบรมโพธิสมภารของพระมหากษัตริย์ไทยตั้งแต่สมัย กรุงศรีอยุธยาเมื่อครั้นถึงวันสำคัญพวกเซ็นก็จะมาร้องเพลง สวดถวายพระพรเมื่อคนไทยได้ยินเพลงสวดก็ติดอกติดใจ ก็เลยหัดขับเพลงสวดตามแล้วก็เริ่มผูกเป็นเรื่องราวสั้นๆ สลับกับการตีรำมะนาร้องเพลงบันตนจึงเกิดเป็นลิเกบันตน

     มีผู้นำเอาลิเกบันตนมาผสมผสานกับ การบรรเลงปี่พาทย์ปี่พาทย์มักจะเริ่มบรรเลง เพลงสามชั้นเป็นอันดับแรกตามด้วยเพลง "แม่บท"จากนั้นเป็นเพลงสั้นๆต่อท้ายเรียกว่า "ลูกบท"สุดท้ายจึงออก"ลูกหมด"ถือว่าจบ กระบวนหนึ่งระหว่างปี่พาทย์บรรเลงเพลง ลูกบทอยู่นั้นก็จะมีการปล่อยตัวแสดงออกมา ร้องรำตามเพลงจนจบก็เข้าฉาก แล้วเริ่มบรรเลงเพลงแม่บทใหม่เราเรียก ลิเกชนิดนี้ว่า "ลิเกลูกบท" ลิเกลูกบทได้รับความนิยมใน ปลายสมัยรัชการ ที่๔ถึงต้นสมัยรัชการที่ ๕และ ได้มีการจัดตั้งโรงลิเกขึ้น เรียกว่า "week"

     ลิเกลูกบทได้มีการพัฒนาขึ้นเป็น "ลิเกทรงเครื่อง" คือมีการแต่งตัวให้หรูหรา และเล่นเป็นเรื่องยาวขึ้นตัวลิเกต้องสวมชฎาเรียกว่า"ปันจุเหร็จยอด"สวมเสื้อเยียรบับ นุ่งผ้ายก สวมถุงเท้าขาว สวมเครื่องประดับแพรวพราวอันเป็นต้นกำเนิด ของสำนวนว่า"แต่งองค์ทรงเครื่อง"

     ภาคเหนือ มี "ลิเกล้านนาหรือลิเกพายับ" ซึ่งเป็นการเล่นเหมือนกับลิเกของภาคกลาง เพียง แต่สนทนาเป็นภาษาท้องถิ่น ภาคอีสาน ลิเกถูกผสมผสานกับหมอลำกลอนเกิดเป็น "หมอลำเรื่อง" ภาคใต้ เราจะพบ "ลิเกป่า" หรือ "ลิเกรำมะนา" บทร้อง บทพูดเป็นภาษาท้องถิ่น ลิเกชนิดนี้มีตัวแสดงหลัก ๓ ตัว คือ แขกแดง เป็นตัวออกแขก ยาหยีเป็นเมียแขก และเสนาเป็นตัวตลก ส่วนใต้สุดของประเทศ จะมี"ลิเกฮูลู" เป็นการร้องโต้ตอบกันประกอบเครื่องดนตรีสำคัญให้จังหวะคือ รำมะนา ภาคกลาง ก็คือ ลิเกลูกบททั่วไป

บทความภาคนิพนธ์ โดย...

อาจารย์พีระศักดิ์ หมั่นการ ชมรมลิเกโรงเรียนบางบ่อวิทยาคม

จาก www.likaybangbo.com

Likay...

Dramatic Performance of Thai Life

     National arts and culture are not confined to only entertainment, action tunes and singing tunes. Experiences and enthusiasm are required to present a traditional stage show amidst colorful lights and the sound of Thai music.

     The darkness of night is dispilled by the central stage light. This is when the attention of the audience is drawn to the stage with the melodic tunes now filling the air soon the prologue will follow. This is a part children like best since the prologue known among Thai people as "Awk khaek" features a performer in Indian-style costume. His role is to give the synopsis of the storyline with his Indian-tinted accent causing a jovial reaction from the audience.

    The original "dee-gare song" is believed to be cited by the Chao Sen sect, a Moslem group that came to ancient Siam during the Ayudhya period. Having enjoyed the protection of the Thai monarchs, this group of people, in their gratitude always performed their "dee-gare citation as a goodwill gesture to the Thai monarchs on different auspicious occasions. As the beautiful tunes of "dee-gare" cause the attention of the Thai people, it came to pass that the Thai aristocrats began to incorporate it in the ceremony at any auspicious occasion. The Thai public which became increasingly familiar with the citation eventually put words to the tunes. Thus was born "likay bundhon".

     The Thai orchestra was gradually introduced to "likay bondhon" and in the process made it more conventional the three movements based on proper musical arrangements. The primary movement is followed by secondary movement which accompanies the performance and concludes with the final movement. The process repeats itself until the very end. However, the secondary movement or "luck bhot" make the most significant part of the performance and is the most popular among the Thai audience.

     In the meantime, the popular "Likay luke bhot" saw more development with the addition of more lavish costumes instead of the common way of dressing. The performance too takes much longer time with the new format; the performance was again changed to "Likay song khreung," representing a new variation of dramatic performances. The new format calls for a headdress calls "bhatchuret-yot." The Dancers wear colorful blouses accessories and white sock.

     The North boasts "Likay lanna" or "Likay payab," the performance of which is similar to the central likay except for the difference in regional dialect used to suit the audience. In the Northeast, likay is mixed with the local Moh Lam and a new variation of likay, likay e-sarn, was born. To the locals, however, it is known as "Moh Lam Reung." Another feature which distinguishes northeastern Likay from other regional Likays rests in the use of the long drum in the performance. Likay pah or likay ram mana is performed in the south in the provinces along the coast of the Andaman Sea. Likay pah also uses local dialect in its lyrics and dialogues. The format is kept to the minimal; only 3 major performers are involved. Khaek Daeng is responsible for the awk khaek part with the second leading performer, yayee playing the role of the Indian wife, and indispensable comical aide. In The southern most provinces are familiar with "likay hulu." The main feature which differs it from other likays is the Malay dialect used in the accompaniment of indigenous musical tunes normally found in the Ram Mana Dance.

  ตารางงานแสดง(ล่าสุด...คร้าบ)  

 น้องอ๊อดแชมป์เปิงมางคอก ๗ สมัยซ้อนจากรายการคุณพระช่วย
สุดยอดปี่พาทย์ลิเกไทยไข่ต้ม ทีมงานบรรเลงรับร้อง